Duncan van de Wijgaart (36) vaart voor Wijgaart Shipping als eerste kapitein op het 135 meter lange motorvrachtschip Amazone. Zijn neven Addie en John staan aan het roer van dit Zwijndrechtse bedrijf dat een vloot beheert van container-, drogelading- en tankschepen. Duncan bedient liever het roer van een schip, als het even kan een containerschip.

“Als klein jongetje zat ik op schoot bij mijn opa in de stuurhut. Ik ging vaak met mijn opa en oma mee. Mijn halve familie zit in de binnenvaart, er was geen twijfel mogelijk over wat ik later wilde worden. Ik heb in het kader van werkend leren (BBL) acht maanden bij Jack Wagenaar gevaren op de Sirius. Toen mijn neven er een schip bijkochten, kon ik voor Wijgaart Shipping gaan werken als leerling-matroos. Dat is nu negentien jaar geleden.”

“Op de Amazone varen we volcontinu. Meestal Rotterdam-Antwerpen-Düsseldorf en af en toe naar Keulen. Dat doen we in opdracht voor neska Container Line, zijn we heel tevreden over. Ik zit in een veertien-dagen-op-veertien-dagen-af rooster en dat bevalt goed. Mijn vader en ik wisselen elkaar af met varen, verder verzorgen we het computerwerk, planning en het onderhoud. De bemanning bestaat uit een stuurman, een matroos en een leerling-matroos.” Laatstgenoemde is een zoon van neef Addie; de geschiedenis herhaalt zich.

“We kunnen maximaal 417 twintigvoeters vervoeren of 196 veertigvoeters met daarbij nog 25 twintigvoeters. Meestal is het een mix. Belangrijk onderdeel van het stuurplan is het stabiliteitsplan. De zwaarste onder, maar daarbij ook rekening houden met de losvolgorde. Dat gaat via de computer, maar we rekenen het altijd zelf na.” Ambities richting de tankvaart heeft Duncan niet. “Ik val wel eens in, maar het is het voor mij niet. Omgekeerd geldt meestal hetzelfde, mensen uit de tankvaart zitten niet te wachten op containervaart.”

“Onze vaste vaarroute wordt weleens een rondje om de kerk genoemd, maar het verveelt niet. Elke reis is weer anders, denk aan het vaarverkeer, stromingen, de wind; je hebt met meerdere variabelen te maken. Ik vind trouwens dat het schip er netjes uit moet zien. Ik laat bijvoorbeeld niets slingeren op het gangboord, ook voor de veiligheid. En het verfwerk moet er prima uitzien, je moet er je haar in kunnen kammen! Het fijnste is dat ik in loop van de jaren het vertrouwen heb gekregen. Ik kan zelfstandig beslissingen nemen over alles en iedereen aan boord.”