Alexander Markerink (49) behoort tot de vierde generatie. Op zijn eigen rustige, kenmerkende manier, heeft hij een mooi verhaal te vertellen. In deze reportage leren we van alles over het jubilerende bedrijf, Alexanders voorvaderen en over hoe het er nu voor staat.

 “Het vak is mij met de paplepel ingegoten, dat neemt niet weg dat ik in de lagere school periode, van mijn achtste tot mijn twaalfde, het liefst schipper wilde worden. Elke zomer ging ik twee weken mee met passagiersschepen en dat versterkte het idee alleen maar. Vandaar dat ik op een KOF-school in Rotterdam terechtkwam. Een schippersschool waarin ik als landrot terechtkwam tussen de jongens van de vaart. Zij hadden allemaal ervaring met het internaat, ik niet. Heb het er niet lang volgehouden, na een halfjaar was ik weer terug in deze streek. Heimwee. Toen wist ik dat ik geen schipper meer wilde worden.”

“Vanaf mijn veertiende (officieel vijftiende…) ging ik in de weekenden hier aan de slag. Was vooral weg van het werken op de heftruck, ook al kreeg ik er niets voor betaald. Ik kon niet wachten tot er iets met de heftruck verplaatst moest worden.” Omdat Alexander destijds niet heel enthousiast was als het om zijn school ging, verzon zijn vader een pressiemiddel. “Als je niet slaagt, mag je hier niet komen werken, zei hij.” Alexander slaagde wel degelijk, maar de puberteit heeft zo zijn opmerkelijke gevolgen. “Ik beweerde dat ik helemaal niet meer bij het bedrijf wilde werken en kreeg een baantje bij een transportbedrijf. Daar merkte ik dat ik alleen maar de rotklusjes kreeg, onderstellen van vrachtwagens schoonspuiten bijvoorbeeld, terwijl mijn collega de leuke klussen kreeg toebedeeld. Na zes weken vroeg ik mijn vader of ik alsjeblieft toch weer voor ons bedrijf mocht komen werken.”

Australië
Dat gebeurde niet onmiddellijk. “Eerst ben ik nog een jaar naar school gegaan en op mijn 18e kreeg ik de kans om stage te lopen bij Deutz, ingewoond bij een Duitse familie. Vanaf september 1989 tot maart 1990 heb ik in Australië gewerkt bij een oom van mij. In de agrarische sector. Heb katoenzaadjes geplant en deed het onderhoud aan alles wat daar op diesel draaide. Het was leerzaam en een mooie ervaring. Ik vind het nog steeds jammer dat ik het oogsten van het katoen niet heb meegemaakt, toen was ik alweer terug.”

Servicemonteur
Vanaf maart 1990 tot op heden werkt Alexander bij Markerink B.V. Hij begon als servicemonteur, in Tolkamer maar ook op locatie. “Bazel was toen een wereldreis in een tijd dat de passagiersvloot in opmars kwam. Deze periode was heel belangrijk, ik heb veel ervaring opgedaan, je weet daarom waar je over praat. Ik heb het geleerd in de praktijk en weet wat de jongens in de praktijk meemaken. Ook draaide ik storingsdiensten in het weekend. Zo heb ik geleerd hoe je ook telefonisch storingen kunt oplossen. Ik ben mijn pa dankbaar dat hij het zo heeft gedaan, daar heb ik nu nog steeds profijt van.”

“Zo op mijn 30ste merkte ik dat ik de ambitie had om het bedrijf over te nemen, mijn vader had al aangekondigd over een paar jaar te willen stoppen. Het was dus zeker geen ‘moeten’. Ik maakte een combinatie van servicemonteur gedurende drie dagen per week en twee dagen per week verkoop. Die combinatie werkte op den duur niet. Het werk als servicemonteur liep af en toe uit en ook je beloften als verkoper wil je waarmaken. Het is geleidelijk aan gegaan dat ik moest wennen aan ‘fulltime ambtenaar’ te worden, oftewel bureauwerk. Maar er was geen ontkomen aan, eind 2005 hebben we het aan de buitenwereld laten weten.”

Wat is er veranderd?
In de periode 2005-2019 is er veel veranderd. “Vooral op het gebied van communicatie is er veel gebeurd. Dat heeft een grote vlucht gemaakt. Het blijft moeilijk om jongeren richting techniek te krijgen, toch hebben wij het geluk dat onze medewerkers trouw blijven aan ons bedrijf. In het westen is dat wel ander. Een ander aspect dat is veranderd is het milieu. Ik vind het goed dat we ermee bezig zijn, we zien allemaal wel in dat er wat moet veranderen, maar zoals het nu in de binnenvaart gaat vind ik wel een beetje te. Ik besef maar al te goed welke investeringen binnenvaartondernemers moeten doen om dat voorelkaar te krijgen. We hebben nu een drukke periode van hermotoriseringen , ik verwacht dat we na juli 2021 overgaan naar een periode waarin reparatie en onderhoud belangrijker worden. Nog een verandering is dat de nieuwe generatie schippers de sociale kant van het leven steeds belangrijker vindt. En dat vind ik niet zo raar. Ik heb een tijdje geleden een schipper gesproken die nog nooit een Koninginnedag of Koningsdag heeft meegemaakt omdat hij altijd aan het varen was. Wat dat betreft geeft het steeds meer voorkomende 14 dagen op en 14 dagen af meer mogelijkheden. Voor wat betreft ons eigen bedrijf hebben we een hele poos geleden afscheid genomen van ons oude sleepschip die diende als werkplaats in de vluchthaven en vervangen door een ponton in langsrichting. Vroeger waren we een halve dag bezig om een schip dat klaar was weg te krijgen door alle andere schepen te verplaatsen. Dat gaat nu een stuk makkelijker.”

Jubileumfeest
Alexander heeft zich min of meer moeten laten overtuigen om het jubileumfeest te vieren. “We hebben hier toch wel last van Gelderse nuchterheid, 100 jaar is een mooi getal, maar wie weet hoe we er dan voor staan?” Kortom het feest gaat door en vindt plaats op vrijdag 29 november. ’s Middags een receptie en ’s avonds een feest voor personeel en genodigden. Het gebeurt op eigen terrein, net als 15 jaar geleden bij het 75-jarig jubileum. Maar nu uitgebreid met een aparte tentoonstelling met veel ruimte voor documenten en foto’s uit het verleden. “We hebben pas informatie gevonden van een hermotorisering van voor de jaren veertig.” Ten tijde van het interview liggen er stapels met foto’s en documenten klaar die straks te zien zijn. Het uitzoeken is nog wel even een dingetje, want het is heel druk bij Markerink, maar het zal goed komen.

Bedrijfsprofiel
Het jubilerende Markerink B.V. is een bekend bedrijf in de maritieme sector. De nadruk ligt op reparatie en onderhoud van binnenvaartschepen, zowel vrachtschepen als passagiersschepen. In de periode eind oktober tot begin maart zijn het passagiersschepen die de boventoon voeren. Die passagiersschepen krijgen prioriteit, dat neemt niet weg dat er in 99,8% van de gevallen genoeg capaciteit is voor de vrachtschepen in de binnenvaart. De ligging in Tolkamer zorgt ervoor dat momenteel 60% van de klanten Duits is. In Duitsland zijn bedrijven die dezelfde service bieden als Markerink niet of nauwelijks te vinden, vandaar.

Bij Markerink B.V. zijn circa vijftig mensen in dienst. De medewerkers zijn verdeeld over een inbouwploeg en de serviceafdeling. Er is sprake van 24/7 service, het hele jaar door. 

De orderportefeuille zit behoorlijk vol met tal van hermotoriseringen, en natuurlijk zijn er de passagiersschepen van verschillende rederijen die bij Markerink in onderhoud zijn ofwel gerepareerd moeten worden na schade of een storing. Qua nieuwe motoren voeren Mitsubishi, Caterpillar en Volvo de boventoon, op het gebied van reparatie is dat Deutz waar we eigenlijk groot mee geworden zijn. Dat neemt niet weg dat we in wezen alles kunnen repareren ook op keerkoppelingengebied.